Jesteśmy świadkami niezwykle intensywnego postępu technologicznego, który wpływa na niemal każdy aspekt naszego życia. W kieszeni każdego z nas znajduje się telefon mogący wykonywać zdjęcia wysokiej jakości. Można nawet pokusić się o stwierdzenie, że producenci smartfonów obecnie o wiele częściej chwalą właśnie aparatem fotograficznym w ich produkcie niż możliwością dokonywania połączeń, która to stała się jedynie jedną z wielu funkcji telefonu. Pomówmy jednak o fotografii analogowej. Wiele osób postrzega to jako, nawet jeśli ciekawe, to wybitnie drogie hobby. W tym momencie pojawia się solarygrafia. Negatywowa technika wykonywania fotografii. Jedyne czego potrzeba, aby za jej pomocą zrobić zdjęcie, to puszka po napoju, papier fotograficzny, igła i trochę srebrnej taśmy.

Do opróżnionej, oczyszczonej i otwartej od góry (np. nożem lub otwieraczem do konserw) puszki wsadzamy papier fotograficzny. Papier powinien przylegać ściśle do ścianki puszki. Jego światłoczuła część musi być skierowana do wewnątrz „aparatu”. Po przeciwnej stronie pojemnika, igłą o odpowiedniej grubości wykonujemy otwór. Całość należy szczelnie zamknąć, tu właśnie przydatna jest srebrna taśma. W jaki sposób dobrać średnicę otworu pomaga formuła opracowana przez Lorda Rayleigha dla fotografii otworkowej

gdzie d to średnica, f to odległość od otworu do papieru. Za długość fali przyjmujemy 550 nm. Jest to maksimum w rozkładzie widma światła słonecznego.

Jak widać, nie potrzeba wybitnych umiejętności manualnych i matematycznych by wykonać aparat. Można więc postarać się już o niezapomniane fotografie. Naświetlanie może trwać od jednego dnia do 12 lub nawet 18 miesięcy. Jest to zasługa papieru fotograficznego, którego właściwości pozwalają na długotrwałą ekspozycję. Po zakończeniu wykonywania zdjęcia należy udać się do zaciemnionego pokoju. Tam otworzyć aparat, wyciągnąć zdjęcie i zeskanować je. Ze względu na fakt, że solarygrafia jest techniką negatywową, w programie graficznym odwracamy kolory fotografii. Część amatorów solarygrafii dokonuje jeszcze dodatkowych poprawek nasycenia, rozkładu kolorów etc. Ma to poprawić wartości artystyczne dzieła.

Na fotografii można zaobserwować zmienną drogę, jaką Słońce pokonuje po niebie w ciągu roku. Daje to unikalną perspektywę na architekturę, która wydaje się wieczna przy niezauważalnych na zdjęciach ludziach.

Solarygrafia może posłużyć też do obserwacji w bardzo prosty sposób analemmy, czyli linii tworzonej na nieboskłonie przez Słońce widziane z określonego punktu na ziemi o tej samej porze. Analemma ma kształt ósemki. Aby dokonać takiej obserwacji wystarczy skonstruować przesłonę odsłaniającą się na minutę o tej samej godzinie każdego dnia przez rok. Wykorzystanie tej techniki pomaga w ominięciu problemów występujących w tradycyjnej fotografii. Pojedyncza klisza jest zbyt czuła by była w stanie być naświetlana przez tak długi czas. Dzięki solarygrafii obserwacja analemmy jest w zasięgu każdego chcącego!